Syndroom van Tietze en emotionele blokkades: waarom je pijn meer vertelt dan je denkt

Je ligt 's nachts wakker. Die bekende pijn op je borst houdt je uit je slaap. Je hart bonkt, je ademhaling voelt oppervlakkig. Je probeert te ontspannen, maar het lukt niet. Je vraagt je af: waarom gaat dit niet over? Waarom blijft die pijn terugkomen, ook al doe je alles wat je moet doen?

Misschien zit het antwoord dieper dan je denkt. Dieper dan alleen een ontsteking van je kraakbeen. Want wat als je lichaam iets probeert te vertellen? Wat als die pijn op je borst een signaal is van iets wat vastgeraakt is? Iets wat je al jaren met je meedraagt, zonder dat je het doorhebt?

Je lichaam houdt vast wat je geest niet kon verwerken

Veel mensen met het syndroom van Tietze hebben een verhaal. Een verhaal van stress, van doorlopen, van er altijd zijn voor anderen. Van emoties die je wegdrukte omdat er geen ruimte was om ze te voelen. Boosheid die je inslikte. Verdriet dat je opzij schoof. Angst die je negeerde.

Je lichaam vergeet dat niet. Sterker nog: je lichaam slaat het op. In je spieren, in je fascie, in je ademhaling. En vaak ook in je middenrif, je borstkas, je ribben. Precies daar waar het syndroom van Tietze zich manifesteert.

Het is geen toeval dat zoveel mensen met Tietze ook last hebben van stress, angst of een gevoel van benauwdheid. Het syndroom van Tietze en stress gaan hand in hand. De spanning die je mentaal ervaart, uit zich lichamelijk. Je borstkas wordt stijf, je ademhaling oppervlakkig, je spieren gespannen. En die constante spanning houdt de ontsteking in stand.

Emotionele blokkades: wat houdt jou gevangen?

Een emotionele blokkade is eigenlijk een gevoel of een ervaring die je ooit hebt weggestopt. Omdat het te pijnlijk was. Omdat het niet veilig voelde om het te uiten. Omdat er geen ruimte was om het te voelen.

Misschien heb je als kind geleerd dat huilen niet mocht. Dat boos zijn niet oké was. Dat je sterk moest zijn, altijd maar doorgaan. En dus deed je dat. Je stopte het weg. Maar die energie verdwijnt niet zomaar. Die blijft ergens in je lichaam hangen. Wachtend tot je er ruimte voor maakt.

En waar gaat die energie vaak zitten? In je borst. Schouders. kaken, In je middenrif. In je ademhaling.

Emotionele blokkade middenrif: de plek waar alles samenkomt

Je middenrif is meer dan alleen een ademhalingsspier. Het is de plek waar emoties landen. Angst, stress, verdriet, boosheid. Het middenrif reageert op alles wat je voelt. Bij spanning trekt het samen. Bij ontspanning laat het los.

Veel mensen met het syndroom van Tietze hebben een chronisch gespannen middenrif. Ze ademen oppervlakkig, hoog in de borst. Het middenrif beweegt nauwelijks meer. En dat is logisch. Want als je middenrif vasthoudt, houdt het ook jouw emoties vast.

Wanneer je middenrif niet meer vrij kan bewegen, krijgt je borstkas het zwaar te verduren. De ribben moeten harder werken bij het ademen. De kraakbeenverbindingen raken geïrriteerd. De spanning stapelt zich op. En zo ontstaat of blijft de pijn in stand.

Het is dus niet gek dat bij veel mensen met Tietze het middenrif vast zit. Het is een signaal. Een teken dat er emotioneel iets vasthoudt. Iets wat gezien en gevoeld wil worden.

Hoe emotionele blokkades het syndroom van Tietze in stand houden

Je lichaam en je geest zijn niet gescheiden. Ze zijn één geheel. Wat je voelt, voel je in je lijf. En wat er in je lijf gebeurt, beïnvloedt hoe je je voelt.

Bij het syndroom van Tietze zie je dit heel duidelijk terug. De fysieke pijn zorgt voor angst en stress. Die angst en stress zorgen voor meer spanning in je lijf. Die spanning houdt de ontsteking in stand. En zo draai je in een cirkel.

Maar er is nog een laag dieper. De emoties die je wegstopt, de gevoelens die je inhoudt, kosten energie. Heel veel energie. Energie die je lichaam nodig heeft om te herstellen. Energie die nu gebruikt wordt om alles in bedwang te houden.

Stel je voor dat die energie vrijkomt. Dat je die spanning mag loslaten. Dat je eindelijk ruimte maakt voor wat er echt in je leeft. Wat zou dat met je lijf doen? Met je pijn? Met je herstel?

Signalen dat emotionele blokkades meespelen bij jouw Tietze klachten

Herken je een of meer van deze signalen?

🔴 Je voelt je vaak gespannen, ook als je rust

🔴 Je ademt oppervlakkig, hoog in je borst

🔴 Je hebt moeite met ontspannen, zelfs als je wilt

🔴 Je voelt je vaak angstig of onrustig zonder duidelijke reden

🔴 Je hebt last van hartkloppingen of benauwdheid

🔴 Je houdt emoties vaak binnen, uit ze niet

🔴 Je bent altijd bezig, kan niet stilzitten

🔴 Je voelt je niet gehoord of gezien

🔴 Je hebt het gevoel dat je moet blijven doorgaan, wat er ook gebeurt

🔴 Je merkt dat je pijn erger wordt bij stress of emotionele gebeurtenissen

Als je meerdere van deze signalen herkent, is de kans groot dat emotionele blokkades een rol spelen bij jouw klachten.

Wat kan je doen om emotionele blokkades los te laten?

Het goede nieuws: je kan hier iets aan doen. Het vraagt moed, aandacht en geduld. Maar het is mogelijk. En het loont.

🟢 Begin met ademen

Leer opnieuw ademen naar je buik, naar je middenrif. Leg je handen op je onderbuik. Voel hoe je buik omhoog komt bij het inademen. Hoe hij weer zakt bij het uitademen. Dit alleen al kan enorm helpen om spanning los te laten.

🟢 Geef ruimte aan je emoties

Wat voel je nu echt? Niet wat je denkt dat je zou moeten voelen. Maar wat er écht in je leeft. Geef jezelf toestemming om dat te voelen. Huilen mag. Boos zijn mag. Bang zijn mag. Het hoeft niet meteen opgelost te worden. Het mag er gewoon zijn.

🟢 Zoek verbinding met je lijf

Je lichaam praat tegen je. De hele tijd. Maar luister je ook? Waar voel je spanning? Waar voel je pijn? Wat vertelt dat je? Niet met je hoofd, maar met je gevoel. Ga liggen, leg je handen op de plek die pijn doet. Adem erheen. Geef het aandacht.

🟢 Beweeg en voel

Zachte beweging helpt om vastzittende emoties te laten stromen. Yoga, wandelen in de natuur, dansen op muziek die je raakt. Het hoeft niet perfect. Het gaat erom dat je voelt. Dat je in contact komt met wat er in je leeft.

🟢 Zoek hulp als het nodig is

Soms heb je iemand nodig die met je meekijkt. Die ruimte maakt voor wat er in je leeft. Cranio sacraal therapie kan helpen om diep vastzittende spanning los te laten. Een gesprek met iemand die echt luistert kan al enorm veel doen. Je hoeft het niet alleen te doen.

De weg naar herstel gaat door je emoties heen, niet eromheen

Het is verleidelijk om alleen te focussen op het fysieke. Oefeningen doen, pillen slikken, rust nemen. En ja, dat helpt. Maar als je de emotionele laag negeert, blijf je in hetzelfde patroon hangen.

Echte genezing vraagt dat je naar binnen kijkt. Dat je durft te voelen wat er echt is. Dat je de moed hebt om stil te staan bij wat je al zo lang met je meedraagt.

Het is geen makkelijke weg. Maar het is wel een bevrijdende weg. Een weg die je dichter bij jezelf brengt. Dichter bij wat je echt nodig hebt om te herstellen.

Emotionele klachten en Tietze komen heel vaak samen voor

Wij zien dit dagelijks in onze praktijk. Mensen die vastlopen in hun klachten. Die alles al geprobeerd hebben. Die niet begrepen worden. En die zich vaak schuldig voelen omdat het maar niet overgaat.

Maar er is niks mis met jou. Je lichaam doet precies wat het moet doen. Het beschermt je. Het houdt vast wat je nog niet kon loslaten. En nu is het tijd om te luisteren. Om ruimte te maken. Om jezelf eindelijk toe te staan te voelen.

Wij helpen je daarbij. Met behandelingen die verder kijken dan alleen het fysieke. Met aandacht voor jouw hele verhaal. Voor wat er in je lichaam gebeurt, maar ook voor wat er in je hart leeft.

Want alles draait om het herstellen van de balans. Zodat je lijf weet: het is veilig. Ik mag loslaten. Ik kan eindelijk gaan herstellen.

En dat begint bij het erkennen van wat er echt is. Bij het voelen van wat je al zo lang wegdrukte. Bij het loslaten van wat je niet langer hoeft vast te houden.